گيتار کلاسيک نه تنها يک سبک موسيقی مشخصی را ارايه ميدهد؛ بلکه نزديکی کاملی
به ساز را که کاملا با بقيه ی سبکها تفاوت دارد (مانند جز؛ بلوز و... ) به وجود می آورد.
گيتار کلاسيک؛ سنتی طولانی از تکنيکها و تمرينهاست که نوازندگان و آهنگسازان در طی ساليان دراز رعايت کرده اند و هنوز هم به انها وفادارند.
برای نواختن آثار شاخصی از باخ؛ بتهوون و.....بايد آن را در سبک کلاسيک بنوازيد. حتا اگر هيچ قصد جدی مبنی بر گيتاريست کلاسيک شدن نداريد؛ ميتوانيد در مورد تن؛تکنيک و عبارت بندی با تمرين تکنيکهای کلاسيک بيشتر بياموزيد.
البته اين موضوع نبايد موجب سردرگمی شما شود؛ زيرا موسيقی کلاسيک سرشار از قواعد معين و قوانين انعطاف ناپذير است.
بسياری از گيتاريستها که در هر دو حيطه ی کلاسيک و پاپ وارد هستند؛احساس ميکنند که بعضی جنبه های موسيقی گيتار کلاسيک آزادی گراتر هستند و اين دشواری در قواعد باعث شده که آنها سعی کنند تکنيکهای کلاسيک را در نواختن موزيک پاپ و راک تلفيق کنند.
به عنوان نمونه: استيو هو؛ مايکل هجز و چت اتکينز هر کدام به نوعی تکنيکهای کلاسيک را با سبکهای بی نظير خود تلفيق کرده اند.